Naam: Ruud van der Steen
Leeftijd: 62
Beroep: Vutter
Type boot: Westerdijk Zeeschouw
Naam boot: Gossiemijne
Op het Wad sinds: 1994
Hoe vaak op het Wad? In de periode april tot en met oktober minstens ieder weekend.
Waar op het Wad? Oostelijk Wad, tussen Ameland en het Duitse Wad in.
Favoriete plek: We vallen veel droog op het Wierumerwad. Het is een mooie zandplaat waar we heerlijk kunnen wandelen en waar we onze mosselen zoeken.
Ik houd me aan de gedragsregels omdat: ik vind dat ze prima na te leven zijn. Bovendien zijn ze van grote betekenis voor het Wad.
Tip voor andere vaarrecreanten: Probeer eens een koers uit te zetten buiten de vaargeulen. Dat maakt het Wad nóg mooier, vooral als je zeilt.


'Droogvallen is keer op keer een happening'

'De eerste keer dat mijn vrouw en ik met onze Zeeschouw het Wad opgingen was een spannende aangelegenheid. We hadden voorheen alleen nog maar op de Friese meren gevaren omdat we nog niet ervaren genoeg waren voor het 'grote werk'. Maar op een dag vonden we dat we er aan moesten geloven en besloten we onze eerste Waddentocht te maken. Ik had van te voren heel hard zitten rekenen; de afstand, de waterstanden, de stromingen enzovoorts, ik bekeek alles zorgvuldig. Wilde niets aan het toeval overlaten.
We vertrokken die dag om vijf uur 's ochtends vanuit Den Oever richting Kornwerderzand en zagen langzaam de zon opkomen. Wát een mooie dag! De wind was goed, het water leek als zilver en het bonkte lang zoveel niet als het water van het IJsselmeer… We waren gelijk verkocht. Vanaf die dag zijn we met onze boot alleen nog maar op het Wad te vinden.
Het liefst zoeken we het Oostelijk Wad op. Daar is het vrij rustig. Een heel andere manier van varen. Je vindt er meer natuurlijke elementen dan bijvoorbeeld op de Friese meren. De belevenis is groter. De verandering om je heen is continu zichtbaar, de kleuren zijn geen uur dezelfde.
Varen op het Wad geeft ons een gevoel van vrijheid. We laten ons meevoeren door het tij en zo nu en dan vallen we droog. Dat is keer op keer een happening. Het ene moment vaar je op een bepaalde plek en het andere moment kun je er gewoon wandelen. Op zo'n plaat gelegen, staren we uren voor ons uit, we kijken naar de vogels en genieten van alles wat er om ons heen gebeurt. Als het even kan zoeken we er mosselen, daar zijn we dol op!
Onze hond vindt het ook prachtig op het Wad. Hij gaat altijd met ons mee. Maar hoe graag hij ook vrij rond zou willen rennen, hij blijft aan de riem. Volgens de erecode van het Wad mogen honden niet los, en daar houden we ons aan. Ook omdat we zelf willen dat hij bij ons blijft. Want zodra onze hond een vogel ziet, wil hij gaan kijken en rent 'ie er op af. En dat is geen goed idee in een natuurgebied waar zoveel dieren leven en hun voeding zoeken. Het zou vreselijk zijn als die plekken verstoord worden. Zelf komen we trouwens ook niet te dicht in de buurt van de dieren. We observeren ze van een afstandje. Dat is mooi genoeg en bovendien verantwoord.'